Łagodny, słodki, nieustannie węszący w poszukiwaniu czegoś pysznego do zjedzenia… to właśnie beagle! Ta popularna rasa psów gończych jest przyjazna, zdrowa i świetnie dogaduje się z dziećmi. Niezależnie od tego, czy masz beagle’a, czy nie, być może słyszałeś o ich legendarnej zdolności do znajdowania i zjadania wszystkiego, co pachnie (przynajmniej według nich) apetycznie. Albo przynajmniej znasz Snoopy’ego z Fistaszków.

Dowiedz się więcej o psach rasy beagle – od ich korzeni jako psów myśliwskich po ich potencjał jako psów rodzinnych – w tym szczegółowym profilu rasy, a pomożemy Ci zdecydować, czy to odpowiednia rasa dla Ciebie.
Charakterystyka rasy
Legenda
- Niski
- Średni
- Wysoki
- Pochodzenie: Anglia
- Rozmiar:
- Waga: 20-30 funtów
- Poziom aktywności:
- Poziom szczekania/wycia:
- Dobry kontakt z innymi psami: yes
- Dobry kontakt z dziećmi: yes
- Dobry kontakt z kotami:
- Linienie:
- Poziom pielęgnacji:
- Stopień wyszkolenia:

Wygląd beagle’a
Beagle wyglądem przypominają foxhoundy. Są mniejsze, ale mają takie same miękkie, oklapnięte uszy, mocną szczękę, krótką sierść i (zwykle) trójkolorowe umaszczenie.
Większość z nich ma trójkolorowe umaszczenie – z białymi, czarnymi i jasno brązowymi plamami. Są jednak także beagle dwukolorowe (jak lemon beagle), z łatami w kolorach: rudy, biały, cytrynowy, czerwony i inne. Rzadsze umaszczenia obejmują cętki i marmurkowe wzory, jak u beagle’a blue tick, który ma unikalny, nakrapiany wygląd.
Jeśli chodzi o pielęgnację, większość właścicieli uzna, że ta rasa jest łatwa w utrzymaniu. Jak inne psy z podwójną sierścią, beagle zrzucają podszerstek raz lub dwa razy do roku (lub przez cały rok w klimacie umiarkowanym), lecz w przypadku krótkiej sierści w ramach podstawowej pielęgnacji wystarczy cotygodniowe szczotkowanie.
Możesz słyszeć o tzw. „zapachu beagle’a” i choć właściciele zazwyczaj się do niego przyzwyczajają, osoby, które nie znają tej rasy, mogą uznać go za dość intensywny. Kąpiele pomagają, ale nie zlikwidują go całkowicie. Uważamy, że to niewielka cena za przyjaźń tak wspaniałego psa.
Beagle: łagodny, zrównoważony i pełen energii
Psy tej rasy są znane ze swojej łagodności i dobrego temperamentu. Chociaż mogą być ostrożne wobec obcych, szybko się do nich przekonują (co czyni z nich kiepskich stróżów). Są także bardzo pobudliwe, co oznacza, że mają tendencję do wycia i szczekania, gdy coś wydaje im się nie tak (co z kolei czyni z nich całkiem dobrych „alarmistów”).
Charakterystyczną cechą psa gończego jest nieodparty instynkt podążania za nosem. Gdy poczuje interesujący zapach, beagle potrafi być całkowicie skupiony na celu – dlatego smycz i silna ręka będą niezbędne, aby sprowadzić go z powrotem.
Uwaga na psy gończe: beagle, jak inne psy zafascynowane zapachami, znajdą i zjedzą rzeczy, których zdecydowanie nie powinny. Miejsca, które warto zabezpieczyć, to spiżarnia, łazienkowe i kuchenne kosze na śmieci, pojemnik na zużyte pieluchy, kuweta kota, kosz na brudne ubrania… rozumiesz, o co chodzi.
Kolejny ciekawy fakt o beagle’ach – kiedy złapią dobry trop, potrafią wydawać charakterystyczne odgłosy, tzw. baying, które pierwotnie pomagały myśliwym zlokalizować zwierzynę.
Idealne środowisko dla beagle’a
Beagle to psy o dużej energii, stworzone do długich wypraw myśliwskich. Oznacza to, że bez względu na to, czy mieszkasz w mieszkaniu, czy na farmie, Twój pies będzie potrzebował codziennej dawki ruchu, najlepiej w formie długich spacerów.
Aby powstrzymać beagle’a przed ciągłym poszukiwaniem zapachowych przygód, warto zadbać o zabezpieczenie wyjść. Rozejrzyj się po swoim podwórku i sprawdź, czy Twój pies nie ma możliwości wymknięcia się za kuszącym zapachem, a jeśli tak – zablokuj te potencjalne drogi ucieczki.
Masz już pełen dom? Beagle są niezawodnie łagodne wobec dzieci, dlatego świetnie sprawdzają się jako psy rodzinne. Dogadują się także z innymi zwierzętami domowymi, w tym z kotami (pamiętaj tylko o kuwecie).

Idealny właściciel dla beagle’a
Idealny opiekun beagle’a powinien być aktywny i gotowy na codzienne zapewnienie swojemu psu odpowiedniej dawki ruchu. Będzie też mieć dużo czasu dla swojego pupila. Beagle mają skłonność do lęku separacyjnego i czasami niszczą rzeczy, jeśli zostaną same zbyt długo. Pomóc może nauka przebywania w klatce kennelowej, a także zapewnianie psu odpowiedniej uwagi, gdy jesteś w domu.
Trening beagle’a
Beagle to psy inteligentne, uparte, zmotywowane jedzeniem i łatwo rozpraszane przez zapachy. Oznacza to, że najlepiej szkolić je w cichym miejscu, bez rozpraszających bodźców, zachowując konsekwencję. Krótki czas sesji treningowych pomoże beagle’owi skupić uwagę, a pozytywne wzmocnienie w postaci pochwał i smakołyków zmotywuje go do dobrego zachowania. Bardziej doświadczeni właściciele mogą rozważyć trenera psów online, który pomoże wychwycić subtelniejsze zachowania i poprawić efekty szkolenia.
Profesjonalna wskazówka: trenuj przed posiłkiem, aby łatwiej przyciągnąć uwagę psa. Ponieważ jest to rasa bardzo bystra, warto zapewnić im dodatkową stymulację umysłową, na przykład w postaci zabawek logicznych.
Pielęgnacja beagle’a
Beagle mają sierść średniej długości, która nie wymaga tyle pielęgnacji co u psów długowłosych. Ponieważ z natury uwielbiają węszyć, może się zdarzyć, że Twój pies częściej wpadnie w coś śmierdzącego. Wtedy wystarczy kąpiel z użyciem delikatnego szamponu, ale ważne, aby nie kąpać beagle’a zbyt często, bo może to prowadzić do wysuszenia i swędzenia skóry.
Dobrze jest wprowadzić rutynę szczotkowania dwa razy w tygodniu. Wykonuj okrężne ruchy wzdłuż sierści psa za pomocą szczotki z naturalnym włosiem. To pomoże usunąć martwe włosy i pobudzi skórę do produkcji zdrowych, naturalnych olejków. Jak w przypadku każdej rasy, warto kilka razy w roku odwiedzić profesjonalnego groomera, który przytnie pazury, opróżni gruczoły okołoodbytowe i wyczyści uszy.

Zdrowie beagle’a
Beagle to stosunkowo zdrowa rasa psów, choć istnieje kilka schorzeń, które zdarzają się u nich częściej niż u innych ras. Należą do nich: padaczka (którą można leczyć farmakologicznie), niedoczynność tarczycy, schorzenia oczu, takie jak „wiśniowe oko”, choroby krążków międzykręgowych, karłowatość, autoimmunologiczne zapalenie wielostawowe oraz zwyrodnienie korowe móżdżku.
Jeśli chodzi o zdrowie ogólne, należy zwracać uwagę na uszy beagle’a – ze względu na ich wielkość i oklapnięcie, są bardziej podatne na infekcje. Zapytaj weterynarza o zalecane techniki i produkty do czyszczenia uszu. Wielu właścicieli decyduje się również na wykupienie ubezpieczenia zdrowotnego dla swoich pupili.
Historia tego psa gończego
Beagle wywodzą się od angielskich psów myśliwskich, których doskonały węch wykorzystywano do tropienia i ścigania zranionej zwierzyny, zwłaszcza jeleni.
Słowo „beagle”, które prawdopodobnie pochodzi od francuskiego „begueule”, było używane do określenia mniejszych odmian tych psów gończych. Miniaturowe odmiany tej rasy, znane jako „pocket beagle” (beagle kieszonkowy), były popularne wśród angielskiej arystokracji, na przykład u królowej Elżbiety I.
Pierwsze oficjalnie uznane beagle zostały wyhodowane w XIX wieku i wykorzystywano je do polowania na jelenie, króliki oraz do tzw. drag huntingu, czyli polowań na sztucznie przeciągniętym śladzie. Rasa ta ostatecznie trafiła do Stanów Zjednoczonych, gdzie psy te zaczęły pracować, a także stały się kochanymi psami rodzinnymi, które znamy dzisiaj.
Powitanie rasy w swojej rodzinie
Decyzja o przyjęciu beagle’a do domu jest prosta, lecz należy dobrze się na to przygotować. Jeśli kupujesz szczeniaka, czeka Cię sporo pracy przy nauce podstawowego posłuszeństwa, socjalizacji z ludźmi i innymi psami, a także przy nauce ważnych umiejętności, takich jak przesypianie nocy czy załatwianie się na dworze.
Znalezienie szczeniaka lub dorosłego psa może być tak łatwe, jak wyszukiwanie w Internecie, lecz uważaj na pseudohodowle i oszustwa internetowe. Jest wiele sposobów, by znaleźć renomowanego hodowcę – warto popytać, odwiedzić miejsce przed dokonaniem płatności i kierować się intuicją.

Beagle do adopcji
Innym sposobem na wybór beagle’a jest adopcja psa ze schroniska. W przeciwieństwie do szczeniąt, psy z adopcji są już często wykastrowane lub wysterylizowane oraz mają komplet szczepień. Wiele z nich zostało oddanych przez wcześniejszych właścicieli, więc zazwyczaj znają podstawowe komendy i są socjalizowane. Jeśli nie, nie oznacza to, że nie możesz z nimi pracować. Skontaktuj się z zaufanym trenerem psów, aby dowiedzieć się, jak szkolić psa, który nie miał zbyt wielu zasad w życiu, albo jak pomóc zwierzęciu po traumatycznych przejściach poczuć się bezpiecznie i komfortowo.
Hodowcy beagle
Aby znaleźć hodowców spełniających rygorystyczne wymagania, możesz skorzystać z wyszukiwarki American Kennel Club (AKC) to najlepszy sposób na znalezienie sprawdzonego hodowcy rasy beagle w swojej okolicy. Podczas wizyty warto zapytać o wszelkie problemy zdrowotne występujące w linii hodowlanej psa oraz omówić badania genetyczne, które warto przeprowadzić.
Dalsza lektura
Jesteś fanem beagle’ów? Mamy dla Ciebie więcej – od prezentów dla miłośników tej rasy (lub dla Ciebie), po najpopularniejsze imiona dla beagle’ów i nie tylko:
- 16 świetnych prezentów dla fanów beagle’a
- Szczeniaki beagle: wszystko, co musisz wiedzieć
- Więcej recenzji Rover
- 116 najpopularniejszych imion dla beagle’a
- 12 najlepszych karm dla beagle’a